ਕੁਲਵੰਤ ਘੋਲੀਆ
ਕਵੀ ਬਣਨਾ ਬੜਾ ਔਖਾ ਏ।
ਦਿਲ ਦੇ ਕਿਸੇ ਕੋਨੇ ਛੁਪੀ ਤਸਵੀਰ।
ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੀ ।
ਤਾਂ ਲਿਖਣ ਲੱਗਾ
ਮੈਂ, ਉਹ ਤੇ ਕਹਾਣੀ
ਅਣਜਾਣ ਰਾਹਾਂ, ਤੇ ਗੁਆਚਾ।
ਵਿਸਾਰਨ ਲੱਗਾ
ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ।
ਅਚਾਨਕ ਹਵਾ ਕੰਨ ਚ,ਆ ਬੋਲੀ।
ਬੱਸ ਆਹੀ ਕੁਝ ਬਚਿਆ ਲਿਖਣ ਨੂੰ ।
ਕੀ ਤੈਨੂੰ ਦਿਸਦਾ ਨਹੀਂ?
ਔਰਤ ਦਾ ਦਰਦ
ਗਰੀਬ ਦਾ ਦਰਦ
ਮਿਹਨਤ ਕਸ਼
ਮਜ਼ਲੂਮਾਂ ਦਾ ਦਰਦ
ਕਲਮ ਰੁਕ ਗਈ
ਸਮਾਂ ਜਾਗਣ ਦਾ ਏ
ਇਨਕਲਾਬ ਦਾ ਏ
ਸੂਰਜ ਅਸਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ
ਬਸ ਸਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ
ਅਸੀਂ ਪਹਿਚਾਣ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਹੇ
ਜਮੀਨੀ ਹਕੀਕਤ ਨੇ ਝੰਜੋੜ
ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਮਾਰਿਆ
ਸੱਚੀ
ਕਵੀ ਬਣਨਾ ਬੜਾ ਅੋਖਾ ਏ।
