ਰਜਨੀ ਵਾਲੀਆ, ਕਪੂਰਥਲਾ
ਤਹਿ ਬੱਝ ਗਈ ਏ ਮੇਰੇ,
ਦਿਲ ਚ ਸਵਾਲਾਂ ਦੀ |
ਉਡਾਰੀ ਬੜੀ ਉੱਚੀ ਏ,
ਮੇਰਿਆਂ ਖਿਆਲਾਂ ਦੀ |
ਮੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਜਾਚ ਸਿਖਾਵੇ,
ਤੇ ਮੈਂ ਸਿੱਖਦੀ ਹਾਂ |
ਮੇਰਾ ਅੱਖਰ ਬਣ ਉਸਤਾਦ,
ਆਵੇ ਤੇ ਮੈਂ ਲਿਖਦੀ ਹਾਂ |
ਕਦੇ ਮੁੱਕੀ ਨਹੀਂ ਤਾਲਾਸ਼,
ਮੇਰੀਆਂ ਭਾਲਾਂ ਦੀ |
ਤਹਿ ਬੱਝ ਗਈ ਏ
ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਮੈਂ ਸਮਝ-ਸਮਝ,
ਕੇ ਬੇਸਮਝੀ ਹੋ ਗਈ ਆਂ |
ਰਮਜ਼ਾ ਵਾਲੇ ਫੱਕਰ ਜਾਨਣ,
ਮੈਂ ਬੇਰਮਜੀ਼ ਹੋ ਗਈ ਆਂ |
ਮੈਂ ਹੀ ਤਾਂ ਤਰਤੀਬ ਲਿਖੀਏ,
ਉਸਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਦੀ |
ਤਹਿ ਬੱਝ ਗਈ ਏ
ਜਦ ਵੀ ਬੱਦਲ ਵਰਨੇਂ ਹੁੰਦੇ,
ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਤਾਂ ਵਰਨਾ ਪੈਂਦਾ |
ਓਸ ਖੁਦਾ ਦੇ ਕੌਤਕ ਕੋਲੋਂ,
ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਤਾਂ ਡਰਨਾ ਪੈਂਦਾ |
ਕੀਮਤ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ,
ਲਾਲਚ ਵੱਸ ਸੁੱਟਿਆਂ ਜਾਲਾਂ ਦੀ |
ਤਹਿ ਬੱਝ ਗਈ ਏ
ਵੇ ਰੁਮਕਦੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਵਰਗਿਆ,
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਅਰਜੋਈ |
ਮੈਂ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਜਿਉਦੀ-ਮਰਦੀ,
ਪੂਰਾ ਅੱਖਰ ਮੈਨੂੰ ਕਰਦਾ ਕੋਈ |
ਕੀ ਪਾਵੇਂਗਾ ਕੀਮਤ ਮੇਰੇ,
ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਰੁਮਾਲਾਂ ਦੀ |
ਤਹਿ ਬੱਝ ਗਈ ਏ
ਰਜਨੀ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਹੋਵੇ ਪੂਰਾ,
ਸੱਚੀਂ ਜੇ ਤੂੰ ਘਰ ਆ ਜਾਵੇਂ |
ਮਾਲਕ ਦੀ ਸੁ਼ਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਮੈ ਹੋਵਾਂ,
ਜੇ ਤੂੰ ਕਮਲੀ ਦੇ ਦਰ ਆ ਜਾਵੇਂ |
ਤੈਨੂ਼ੰ ਕਿੰਨੀ ਪਈ ਰਹਿੰਦੀ ਏ,
ਇਸ ਜੋਗਣ ਦਿਆਂ ਹਾਲਾਂ ਦੀ |
ਤਹਿ ਬੱਝ ਗਈ ਏ,
ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਵਾਲਾਂ ਦੀ |
