ਦੁੱਖਭੰਜਨ ਰੰਧਾਵਾ
0351920036369
ਕਦੀ ਸੋਚਿਆ,
ਕਿ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ,
ਖੜਾ ਇਨਸਾਨ,
ਤੈਨੂੰ ਕਿਸ ਕਦਰ,
ਮੁਹੱਬਤ ਕਰਦੈ |
ਤੈਨੂੰ ਦਮ-ਦਮ,
ਖੁਸ਼ ਦੇਖਣ ਲਈ,
ਕਿੱਦਾਂ ਮਰਦੈ |
ਉਸਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ,
ਕਦਰਾਂ,ਕੀਮਤਾਂ,
ਉਸਦੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀਤੇ,
ਹਕੀਕੀ ਦੀ ਕਿਹੜੀ,
ਜਮਾਤ ਏ |
ਜੋ ਅੋਕਾਤ ਵਾਲਾ,
ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਵੀ,
ਤੇਰੇ ਸਨਮੁੱਖ ਹੋ ਕੇ,
ਕਹਿੰਦੈ ਕਿ ਮੇਰੀ ਕੀ,
ਔਕਾਤ ਏ |
ਕਦੀ ਉਥੋਂ ਸੋਚਕੇ ਦੇਖੀਂ,
ਜਿੱਥੋਂ ਉਹ ਸੋਚਦੈ |
ਕਦੇ ਓ ਲੋਚਕੇ ਦੇਖੀਂ,
ਜੋ ਉਹ ਲੋਚਦੈ |
ਆਸਿ਼ਕ ਤਾਂ ਫਕੀਰ,
ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਜੋ ਮਹਿਬੂਬ ਨੂੰ,
ਮੱਕਾ ਦੱਸਦੇ ਨੇ |
ਮਹਿਬੂਬ ਨੂੰ ਹੱਸਦਿਆਂ,
ਦੇਖਣ ਲਈ,
ਮਹਿਬੂਬ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ,
ਰੋਂਦੇ ਨੇ,
ਮਹਿਬੂਬ ਦੇ ਕਹਿਣ,
ਹੱਸਦੇ ਨੇਂ |
ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ,
ਸੀ਼ਸੇ਼ ਵਰਗੇ ਸਾਫ ,
ਪਰ ਯਾਦ ਰਹੇ,
ਟੁੱਟਦੇ ਨਈਂ ਥੋੜੀ ਕੀਤਿਆਂ |
ਉਹ ਏਨੇ ਮਹਿਬੂਬ ਚ,
ਲੀਨ ਰਹਿਣ ਕਿ ਸਰੂਰ ਚ,
ਰਹਿੰਦੇ ਨੇਂ ਬਿਨਾ ਪੀਤਿਆਂ |
ਪਰ ਜੇ ਟੁੱਟ ਗਏ ਤਾਂ,
ਖੁਦ ਖੁਦਾ ਵੀ ਨਈਂ,
ਜੋੜ ਸਕਦਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ |
ਤੇ ਜੇ ਸਿਦਕੜਾ ਰੱਖ,
ਲਿਆ ਉਹਨਾਂ ਤੇ ਕੋਈ,
ਦੁੱਖਭੰਜਨਾਂ,
ਤੋੜ ਨਈਂ ਸਕਦਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ |