ਦੁੱਖਭੰਜਨ ਰੰਧਾਵਾ
0351920036369
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਨੇਂ ਸਿਖਾਇਆ,
ਮੈਨੂੰ ਜੀਣੇਂ ਦਾ ਵੱਲ |
ਮੈਨੂੰ ਰੋਜ਼ ਪੀੜਾਂ ਨਾ ਨਵਾਜੇ਼,
ਤੇਰਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੱਲ੍ਹ |
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਨੇਂ ਸਿਖਾਇਆ,
ਮੈਨੂੰ ਜੀਣੇਂ ਦਾ ਵੱਲ |
ਮੇਰੀ ਖੋਹ ਕੇ ਆਜ਼ਾਦੀ,
ਮੈਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਚ ਰੱਖੇ |
ਮੈਨੂੰ ਤੇਹ ਤੇਰੇ ਮੋਹ ਦੀ,
ਰੋਜ਼ ਝੱਲਦੀਏ ਪੱਖੇ |
ਤੇਰੀ ਦੀਦ ਦਾ ਨਗਾੜਾ,
ਮੇਰਾ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੱਲ |
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਨੇਂ ਸਿਖਾਇਆ,
ਮੈਨੂੰ ਜੀਣੇਂ ਦਾ ਵੱਲ |
ਮੈਂ ਮੰਜਿਲ ਨੂੰ ਜਾਵਾਂ,
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗੇ ਰੋਜ਼ ਧੱਕਾ |
ਜਿਹੜੀ ਗਲੀ ਤੇਰਾ ਘਰ,
ਉਸੇ ਗਲੀ ਮੇਰਾ ਮੱਕਾ |
ਨੀ ਉਦੋਂ ਹੋਊ ਮੇਰਾ ਹੱਜ,
ਜਦੋਂ ਹੋਣੀ ਏ ਵਸਲ |
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਨੇਂ ਸਿਖਾਇਆ,
ਮੈਨੂੰ ਜੀਣੇਂ ਦਾ ਵੱਲ |
ਨੀ ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਧਿਆਵਾਂ,
ਉਦੋਂ ਮਿਲਦੀ ਏਂ ਤੂੰ |
ਨੀ ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਬੁਲਾਵਾ,
ਉਦੋਂ ਮਿਲਦੀ ਏਂ ਤੂੰ |
ਉਦੋਂ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਨਬੇੜੇ,
ਉਦੋਂ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਗੱਲ |
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਨੇਂ ਸਿਖਾਇਆ,
ਮੈਨੂੰ ਜੀਣੇਂ ਦਾ ਵੱਲ |
ਮੈਨੂੰ ਭਟਕਣ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ,
ਮੇਰੇ ਬਖਸ਼ ਦੇ ਗੁਨਾਂਹ |
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਲੈ-ਲੈ ਕਲਾਵੇ,
ਤੇ ਕਰ ਜੁਲਫਾਂ ਦੀ ਛਾਂ |
ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਬਾਜੋਂ ਊਣਾਂ,
ਆ ਮੇਰੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚੱਲ |
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਨੇਂ ਸਿਖਾਇਆ,
ਮੈਨੂੰ ਜੀਣੇਂ ਦਾ ਵੱਲ |
ਡਾਢੇ ਜੱਗ ਦੀ ਏ ਸੀਮਾਂ,
ਕਰਕੇ ਪਾਰ ਉਰਾਂ ਆ ਜਾ |
ਮੇਰੀਆਂ ਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿ,
ਨੀ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਸਮਾ ਜਾ |
ਮੇਰਾ ਲੂੰ-ਲੂੰ ਕੰਬ ਜਾਵੇ,
ਮੇਰੇ ਖੜਕ ਜਾਣ ਟੱਲ |
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਨੇਂ ਸਿਖਾਇਆ,
ਮੈਨੂੰ ਜੀਣੇਂ ਦਾ ਵੱਲ |
ਨੀ ਦੁੱਖਭੰਜਨ ਦਾ ਡਰ,
ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਨਾ ਰੱਖੇ |
ਤੇਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਠਾਰੀ,
ਉਸਨੂੰ ਠਾਰ ਕੇ ਨਾ ਰੱਖੇ |
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਕਹਿ ਕੇ ਦੇਖੀਂ,
ਲੁਹਾ ਕੇ ਰੱਖ ਦੇਊ ਖੱਲ |
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਨੇਂ ਸਿਖਾਇਆ,
ਮੈਨੂੰ ਜੀਣੇਂ ਦਾ ਵੱਲ |
