ਰੋਇਆ ਨਾ ਕਰ

ਰਜਨੀ ਵਾਲੀਆ, ਕਪੂਰਥਲਾ
ਤੂੰ ਰੋਨੀ ਕਿਉਂ ਏਂ,
ਰੋਇਆ ਨਾ ਕਰ,
ਰੋਣ ਨਾਲ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਮਸਲੇ,
ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ |
ਜੋ ਆਪਣੇਂ ਹੁੰਦੇ ਨੇਂ,
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਦੀ ,
ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ |
ਤੇ ਜੋ ਬੇਗਾਨੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ,
ਉਹ ਕਦੇ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ |
ਤੂੰ ਰੋਇਆ ਨਾ ਕਰ |
ਰੋਣ ਨਾਲੋਂ ਆਪਣੇਂ ਹੰਝੂ ਪੂੰਝ,
ਤੇ ਉੱਠ ਕੇ ਵੇਖ |
ਖੁਸੀ਼ਆਂ ਚਾਰ ਚੁਫੇਰੇ ਖਿੱਲਰੀਆਂ ਨੇਂ,
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੂੰਝ,
ਤੇ ਉੱਠ ਕੇ ਵੇਖ |
ਤੂੰ ਰੋਇਆ ਨਾ ਕਰ |
ਦੇਖੀਂ ਜਰਾ ਕਿ ਕਿੰਨਾਂ ਸਕੂਨ,
ਕਿੰਨੀ ਸ਼ਾਤੀ ਤੇਰੇ ਇੰਤਜਾਰ ਚ,
ਬਾਹਾਂ ਖਿਲਾਰ ਖੜੀ ਹੈ |
ਹੁਣ ਤਾਂ ਤੂੰ ਦੇਖੀ ਜਾ,
ਮੰਜਿਲ ਦੂਰ ਨਹੀ,
ਉਹ ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਦਰਾਂ ਦੇ ਨਜਦੀਕ ,
ਬੜੀ ਹੈ |
ਤੂੰ ਰੋਇਆ ਨਾ ਕਰ |
ਜੋ ਸੰਤਾਪ ਹੰਢਾਉਣਾ ਸੀ,
ਹੰਢਾ ਲਿਆ |
ਤੂੰ ਜੋ ਗਵਾਉਣਾ ਸੀ,
ਗਵਾ ਲਿਆ |
ਤੂੰ ਰੋਇਆ ਨਾ ਕਰ|
ਹੁਣ ਤਾਂ ਹਾਰ ਮਗਰੋਂ,
ਜਿੱਤ ਦੀ ਵਾਰੀ ਏ |
ਏ ਐਸੀ ਘੜੀ ਏ,
ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਏ |
ਤੂੰ ਰੋਇਆ ਨਾ ਕਰ |
ਰੋਣ ਨਾਲ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਰਸਤੇ,
ਗਿੱਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇਂ |
ਜਿੰਨਾਂ ਬਨੇਰਿਆਂ ਤੇ ਆ ਕੇ,
ਕਾਵਾਂ ਬੈਠਣਾ ਹੁੰਦਾ,
ਉਹ ਵੀ ਸਿੱਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇਂ |
ਜੋ ਜਿੱਤ ਦੀ ਜਿੱਦ ਦੇ ਰੱਸੇ ਮਨ ਨੇਂ,
ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਕੱਸੇ,
ਉਹ ਵੀ ਢਿੱਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇਂ |
ਤੂੰ ਰੋਇਆ ਨਾ ਕਰ |
ਰਜਨੀ ਰੋਵਣਾਂ ਤਹਿ ਲੱਗੀ,
ਗਾਲ ਦੇਂਦਾ ਏ |
ਰੋਵਣਾਂ ਖੁਸੀ਼ ਨਹੀ ਦੇਂਦਾ,
ਏ ਦੁੱਖ ਹਰ ਹਾਲ ਦੇਂਦਾ ਏ |
ਤੂੰ ਰੋਨੀ ਕਿਉਂ ਏਂ,
ਰੋਇਆ ਨਾ ਕਰ,
ਰੋਣ ਨਾਲ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਮਸਲੇ,
ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ |