ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰ

ਰਜਨੀ ਵਾਲੀਆ, ਕਪੂਰਥਲਾ
ਕਿਸੇ ਦੇ ਐਬ ਗਿਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਤੂੰ ਆਪਣੇਂ ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰ |
ਉਗਲ ਨੂੰ ਚੱਕਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ,
ਆਪਣਾ ਵੇਖ ਲੈ ਕੀ ਕਿਰਦਾਰ |
ਕਿਸੇ ਦੇ ਐਬ ਗਿਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਤੂੰ ਆਪਣੇਂ ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰ |

ਕਿਸੇ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੇ ਉੱਤੇ,
ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਾ ਤਾਂ ਆਉਂਦਾ ਨਹੀਂ |
ਦਿਲ ਦਾ ਦਰਦ ਉਹ ਬਣਕੇ ਰਹਿ,
ਜਾਏ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਥੀਂ ਭਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ |
ਹਰ ਵਾਰੀ ਤੂੰ ਜਿੱਤਦਾ-ਜਿੱਤਦਾ,
ਕਿਉਂ ਆਪੇ ਹੀ ਜਾਨੈ ਹਾਰ |
ਕਿਸੇ ਦੇ ਐਬ ਗਿਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਤੂੰ ਆਪਣੇਂ ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰ |

ਅਾਪਣੇ ਅਾਪ ਨੂੰ ਜਿਹੜਾ ਬੰਦਾ,
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਗਿਣਦਾ ਏ |
ਹੋਵੇ ਰੇਤਾ ਬਿਨ ਸੀਮੇਂਟ ਦੇ,
ਫਿਰ ਵੀ ਖੁਦ ਨੂੰ ਚਿਣਦਾ ਏ |
ਅਸਲ ਚ ਉੱਤਮ ਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ,
ਓ ਹੁੰਦੈ ਊਣਾਂ ਤੇ ਬੇਕਾਰ |
ਕਿਸੇ ਦੇ ਐਬ ਗਿਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਤੂੰ ਆਪਣੇਂ ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰ |

ਸਬਰ ਸੰਤੋਖ ਸਕੂਨ ਕਿਸੇ ਦੇ,
ਉੱਪਰ ਹੈ ਜੋ ਮਾਰਦਾ ਡਾਕੇ |
ਡਾਢਾ ਡਾਢੇ ਉਸਨੂੰ ਵਖਤ ਚ,
ਪਾਵੇ ਕਟਵਾ ਦੇਂਦਾ ਏ ਫਾਕੇ |
ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਸਦਾ ਹੀ,
ਮੱਚਦੇ ਨੇ ਅੰਗਿਆਰ |
ਕਿਸੇ ਦੇ ਐਬ ਗਿਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਤੂੰ ਆਪਣੇਂ ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰ |

ਦਿਲ ਬੂਰ ਪੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਜਿਸਦਾ ਫਲ ਖਾਵਣ ਨੂੰ ਲੋਚੇ |
ਉਹ ਬਸ ਅਾਪਣਾਂ ਫਾਇਦਾ ਤੱਕੇ,
ਨਾ ਕਦੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਸੋਚੇ |
ਜਿਸਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਨਫਰਤ ਹੋਵੇ,
ਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ |
ਕਿਸੇ ਦੇ ਐਬ ਗਿਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਤੂੰ ਆਪਣੇਂ ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰ |

ਜਿਸਦੀ ਨਜਰੇ ਪੈਸਾ ਹੀ ਬਸ,
ਉਸ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਭਗਵਾਨ |
ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ,
ਦੱਸੋ ਉਹ ਕਾਹਦਾ ਇਨਸਾਨ |
ਜਿਸਨੂੰ ਧੋਖਾ ਹੀ ਬਸ ਦੇਣਾ,
ਆਉਂਦਾ ਏ ਹਰ ਵਾਰ |
ਕਿਸੇ ਦੇ ਐਬ ਗਿਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਤੂੰ ਆਪਣੇਂ ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰ |

ਰੱਬ ਗੁਰਬਤ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਦੇਂਦਾ ਏ,
ਰਜਨੀ ਹੋਵਣ ਜੇ ਨੀਯਤਾਂ ਸੱਚੀਆਂ |
ਘਰ ਨਹੀਂ ਉਹ ਸਲਾਮਤ ਰਹਿੰਦੇ,
ਨੀਹਾਂ ਹੋਵਣ ਜਿੰਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕੱਚੀਅਾਂ |
ਸੁੱਖ ਦੇਵਣ ਵਾਲਾ ਤੂੰ ਰੱਬਾ,
ਤੂੰ ਵੀ ਸੁਖੀ ਵੱਸੇਂ ਕਰਤਾਰ |
ਕਿਸੇ ਦੇ ਐਬ ਗਿਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਤੂੰ ਆਪਣੇਂ ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰ |