ਰਜਨੀ ਵਾਲੀਆ, ਕਪੂਰਥਲਾ
ਵਿਹੜੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਛਾਂਵਾਂ ਹੋਈਆਂ,
ਬਾਬਲ ਨੇਂ ਲਾਈ ਬੇਰੀ ਸੀ |
ਚਾਈਂ-ਚਾਈਂ ਗੋਡੀ ਕੀਤੀ ,
ਪਾਣੀਂ ਦੇਂਦੀ ਧੀ ਤੇਰੀ ਸੀ |
ਬਾਬਲ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸੀ ਸੌ਼ਕੀ,
ਵਿਹੜੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਰੁੱਖ ਡਾਢੇ ਸਨ |
ਲੱਗੇ ਫੁੱਲ ਗੁਲਾਬ,ਚਮੇਲੀ ਉਹ,
ਵੀ ਤਾਂ ਸਭ ਸਾਡੇ ਸਨ |
ਬਾਬਲ ਨੇ ਲਿਆਕੇ ਰੂੜੀ,
ਵਿੱਚ ਜੜਾਂ ਦੇ ਕੇਰੀ ਸੀ |
ਵਿਹੜੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਛਾਂਵਾਂ ਹੋਈਆਂ,
ਬਾਬਲ ਨੇਂ ਲਾਈ ਬੇਰੀ ਸੀ |
ਗੁਲਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ,
ਮਹਿਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਸਨ |
ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ,
ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਸਭ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਸਨ |
ਜਿੰਨੀ ਲਾਈ ਸੀ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ,
ਓਨੀਂ ਹੀ ਆਸ ਬਥੇਰੀ ਸੀ |
ਵਿਹੜੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਛਾਂਵਾਂ ਹੋਈਆਂ,
ਬਾਬਲ ਨੇਂ ਲਾਈ ਬੇਰੀ ਸੀ |
ਗੂਰੂਦਵਾਰੇ ਬਾਬਾ ਜੀ ਜਦ,
ਵਾਕ ਆਪਣਾਂ ਲੈਂਦੇ ਸੀ |
ਵਾਹਿਗੂਰੂ-ਵਾਹਿਗੂਰੂ ਕਹਿੰਦੇ,
ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਹੀ ਉੱਠ ਪੈਂਦੇ ਸੀ |
ਰਜਨੀ ਸਾਡੇ ਵਿਹੜੇ ਧੁੱਪ-ਛਾਂ,
ਦੀ ਵਾਂਗ ਪਰਾਹੁਣਿਆਂ ਫੇਰੀ ਸੀ |
ਵਿਹੜੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਛਾਂਵਾਂ ਹੋਈਆਂ,
ਬਾਬਲ ਨੇਂ ਲਾਈ ਬੇਰੀ ਸੀ |
