ਕਰਮਜੀਤ ਦਿਉਣ “ਐਲਨਾਬਾਦ”
ਰੰਗਲੀ ਇਸ ਰੁੱਤ ਦਾ ਇਤਬਾਰ, ਦੱਸੋ ਕੀ ਕਰਾਂ।
ਫੁੱਲ ਵੀ ਚੁਭਦੇ ਨੇ ਬਣਕੇ ਖਾਰ, ਦੱਸੋ ਕੀ ਕਰਾਂ ।
ਸਹਿ ਲਵਾਂ ਕਿੰਨਾ ਕੁ ਚਿਰ ਮੈਂ, ਜ਼ੁਲਮ ਐਵੈਂ ਬੇਵਜ੍ਹਾ ,
ਕਲਮ ਮੇਰੀ ਬਣ ਗਈ ਤਲਵਾਰ, ਦੱਸੋ ਕੀ ਕਰਾਂ।
ਮੈਂ ਤਾਂ ਲਾਏ ਫ਼ੁੱਲ ਹੀ ਸੀ , ਮੋਤੀਏ ਦੇ ਸੰਹੁ ਤਿਰੀ,
ਖ਼ਬਰੇ ਕਿੱਦਾਂ ਉੱਗ ਆਏ ਖਾਰ, ਦੱਸੋ ਕੀ ਕਰਾਂ।
ਨੈਣ ਮਚਲੇ ਹੋ ਗਏ , ਸੋਹਣੇ ਸੱਜਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ,
ਹੋ ਗਈ ਕਜਲੇ ਦੀ ਤਿੱਖੀ ਧਾਰ, ਦੱਸੋ ਕੀ ਕਰਾਂ।
ਧਰਤ ਦਾ ਮੋਹ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੈਂ ਮਾਣ ਉਹਦਾ ਰਖ ਲਵਾਂ?
ਚੰਨ ਅੰਬਰ ਦਾ ਬੁਲਾਵੇ ਪਾਰ, ਦੱਸੋ ਕੀ ਕਰਾਂ।