ਇਸ ਕਲਮ ਨੂੰ ਹੈ ਸਲਾਮ ਮੇਰੀ,
ਕਿੰਨਾਂ ਕਵੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਿਆਰ ਦੇਂਦੀ ।
ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਨੇ ਇਹਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ,
ਗੁਰੂ ਗਰੰਥ ਵਿੱਚ ਬਾਣੀ ਉਚਾਰ ਦੇਂਦੀ ।
ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਦਇਆ ਸਿੰਘ ਆਰਿਫ,
ਪੂਰਨ ਭਗਤ ਵਾਲਾ ਕਾਦਰ ਯਾਰ ਦੇਦੀ ।
ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ,ਕਬੀਰ,ਰਵੀਦਾਸ
ਜਿਉਦੇਂ,ਜਨੰਮ ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਇਹ ਸੂਆਰ ਦੇਂਦੀ ।
ਮੇਰੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਕਵੀ ਨੇ ਬਹੁਤ ਚੰਗੇ,
ਨੰਦ ਲਾਲ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਕੁਮਾਰ ਦੇਦੀਂ ।
ਜਿਹੜੇ ਲਿਖਦੇ ਮਾਣ ਵੀ ਉਹ ਪਾਉਦੇਂ,
ਮਹਿਫਲ ਵਿਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਹਾਰ ਦੇਂਦੀ।
ਉਸ ਬੰਦੇ ਦਾ ਨਾਂ ਇਹ ਕਰੇ ਰੋਸ਼ਨ,
ਜੀਹਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਵਿਚਾਰ ਦੇਂਦੀ ।
ਕਈ ਨਾਵਲ,ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿਅੰਗ ਲਿਖਦੇ,
ਸਭ ਅਖਰਾਂ ਵਿਚ ਉਤਾਰ ਦੇਂਦੀ ।
ਬੰਦਾ ਜੰਮਦਾ ਕਦੀ ਨਹੀਂ ਕਵੀ ਬੰਣ
ਦਾ,ਹੋਲੀ,ਹੋਲੀ ਜੇ ਇਹ ਉੱਪਹਾਰ ਦੇਂਦੀ ।
ਨੇੜੇ ਸਚ ਦੇ ਹੋਕੇ ਲਿਖੇ ਜਿਹੜਾ,
ਉਹਨਾਂ ਹਥਾਂ ਚ ਆਪ ਤਲਵਾਰ ਦੇਂਦੀ ।
ਕਲਮ ਲਿਖੇ ਤੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਕੋਣ ਮੋੜੋ,
ਜਿਉਦੇ ਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਮਾਰ ਦੇਂਦੀ ।
“ਸੰਧੂ “ਕਲਮ ਦਾ ਜਿਸ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ,
ਉਸ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਂਦੀ
ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਸੁਖੇਵਾਲਾ ।
ਮੋਬਾ–98774–76161
