ਦੁੱਖਭੰਜਨ ਰੰਧਾਵਾ
ਸਿੰਘ ਟਾਇਰ ਗਲਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ,
ਪਵਾ ਕੇ ਸੜਦੇ ਨੇ |
ਦੇਖੋ ਅੱਜ ਵੀ ਜੁਲਮ ਦੇ ,
ਅੱਗੇ ਹੋ-ਹੋ ਲੜਦੇ ਨੇ |
ਸਿੰਘ ਟਾਇਰ ਗਲਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ,
ਪਵਾ ਕੇ ਸੜਦੇ ਨੇ |
ਧੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੋਂ ਕਦੇ ਵੀ,
ਲਹਿਣ ਨਾ ਦੇਣ ਦੁਪੱਟਾ |
ਜੇ ਕੋਈ ਉੱਨੀ ਇੱਕੀ ਕਰਦਾ,
ਫਿਰ ਲਾਹੁਣ ਵਾਰੀ ਦਾ ਵੱਟਾ |
ਭੱਜਣ ਨਾ ਕਦੇ ਪਿੱਠ ਵਿਖਾ ਕੇ,
ਅਣਖਾਂ ਖਾਤਿਰ ਖੜਦੇ ਨੇ |
ਸਿੰਘ ਟਾਇਰ ਗਲਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ,
ਪਵਾ ਕੇ ਸੜਦੇ ਨੇ |
ਕੌਮ ਦੀ ਖਾਤਿਰ ਮਰਨਾ ਪੈ ਜਾਵੇ,
ਰਹਿੰਦੇ ਸਦਾ ਤਿਆਰ |
ਡਰਨ ਨਾ ਤੀਰਾਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੋਂ,
ਗਲੀਂ ਰੱਖਣ ਪਾ ਕੇ ਹਥਿਆਰ |
ਆਪਣੇ ਸਦਾ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਵਿਉਤਾਂ,
ਸੋਚ-ਸੋਚ ਕੇ ਘੜਦੇ ਨੇ |
ਸਿੰਘ ਟਾਇਰ ਗਲਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ,
ਪਵਾ ਕੇ ਸੜਦੇ ਨੇ |
ਚਰਖੜੀਆਂ ਤੇ ਚੜਦੇ,
ਤੇ ਸੀਸ ਕਟਾਉਂਦੇ ਨੇਂ |
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੇਗਾਂ,
ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਜ਼ਮਾਉਂਦੇ ਨੇਂ |
ਸੂਰਮੇ ਮੋਹ ਨਾ ਰੂਹ ਨਾਲ ਕਰਦੇ,
ਤਾਂ ਹੀ ਅੱਗੇ ਹੋ ਕੇ ਮਰਦੇ ਨੇ |
ਸਿੰਘ ਟਾਇਰ ਗਲਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ,
ਪਵਾ ਕੇ ਸੜਦੇ ਨੇ |
ਕਦੇ ਮੁੱਕਰ ਦੇ ਨਹੀਂ ਸਾਥ,
ਦੇਵਣ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ |
ਬਚਨੋਂ ਬੇਵਚਨ ਨਾ ਹੋਵਣ,
ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਮੀ ਭਰਕੇ |
ਕਦੇ ਹੱਥ ਨਾ ਉਸਦਾ ਛੱਡਦੇ ,
ਜਿਸਦਾ ਵੀ ਫੜਦੇ ਨੇ |
ਸਿੰਘ ਟਾਇਰ ਗਲਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ,
ਪਵਾ ਕੇ ਸੜਦੇ ਨੇ |
ਕੀੜ ਪਤੰਗਾ ਵੀ ਜੇ ਦੁੱਖ ,
ਜਾਵੇ ਪੀੜ ਮਨਾਉਂਦੇ ਨੇ |
ਕਦੇ ਹੋਣ ਨਈ ਦੇਣਾ ਵਾਧਾ,
ਸਭ ਥੀਂ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਨੇ |
ਦੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਧੱਕਾ ਨਾ ਕਰਦੇ,
ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਕਦੇ ਜਰਦੇ ਨੇ |
ਸਿੰਘ ਟਾਇਰ ਗਲਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ,
ਪਵਾ ਕੇ ਸੜਦੇ ਨੇ |
ਦੁੱਖਭੰਜਨਾਂ ਉਹ ਸੂਰਾ ਏ,
ਕੌਮ ਹੈ ਲਈ ਮਰਦਾ ਜੋ |
ਦੁੱਖਭੰਜਨਾਂ ਓਈਓ ਜੇਤੂ,
ਕਿਸੇ ਲਈ ਏ ਹਰਦਾ ਜੋ |
ਸਮੇ ਤੇ ਜੌਹਰੀ ਉਹ ਹੀ ਹੁੰਦੇ,
ਜੋ ਕੋਕਾ ਜੜਦੇ ਨੇ |
ਸਿੰਘ ਟਾਇਰ ਗਲਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ,
ਪਵਾ ਕੇ ਸੜਦੇ ਨੇ |
