ਦੁੱਖਭੰਜਨ ਰੰਧਾਵਾ
0351920036369
ਮੱਥਾ ਥੋੜਿਆਂ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ,
ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਟੀਏ ਮੈਂ ਲਾਵਾਂਗਾ |
ਨੀ ਵਿਸਾਰੀਂ ਨਾ ਮੈਨੂੰ ,
ਮੈਂ ਛੇਤੀ ਹੀ ਪਿੰਡ ਆਵਾਂਗਾ |
ਮੱਥਾ ਥੋੜਿਆਂ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ,
ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਟੀਏ ਮੈਂ ਲਾਵਾਂਗਾ |
ਹੋ ਕੇ ਪਰਦੇਸੀ ਦੱਸੂੰ ਕੀ-ਕੀ,
ਇਥੇ ਹੈ ਗਵਾਇਆ ਮੈਂ |
ਆਪਣਿਆਂ ਬਾਜੋਂ ਦੁੱਖ ਕਿਹੜਾ,
ਨਈ ਹੰਢਾਇਆ ਮੈਂ |
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਨਫੀ ਕਰਿਐ,
ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀ ਬਣਾਇਆ ਮੈਂ |
ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬੈਠ ਕੇ,
ਸਭ ਕੁਝ ਹੀ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ |
ਮੱਥਾ ਥੋੜਿਆਂ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ,
ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਟੀਏ ਮੈਂ ਲਾਵਾਂਗਾ |
ਛੱਡ ਪਰਿਵਾਰ ਏਥੇ ਦੁੱਖ,
ਸਹਿਣ ਨੂੰ ਬਥੇਰਾ ਏ |
ਚੈਨ ਤੇ ਸਕੂਨ ਨਈਂ ਉਂਝ,
ਕਹਿਣ ਨੂੰ ਬਥੇਰਾ ਏ |
ਰਹਿ ਰਿਹਾਂ ਮੈਂ ਪੱਥਰਾਂ ਚ,
ਏ ਮੇਰਾ ਹੀ ਜੇਰਾ ਏ |
ਟੀਸਾਂ ਹੋਈਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ,
ਕੱਲੀ-ਕੱਲੀ ਗਿਣਾਵਾਂਗਾ |
ਮੱਥਾ ਥੋੜਿਆਂ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ,
ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਟੀਏ ਮੈਂ ਲਾਵਾਂਗਾ |
ਪਰਦੇਸ ਦਰਵੇਸ਼ ਬੰਦੇ,
ਮਿੱਟੀਆਂ ਚ ਰੋਲ ਦਏ |
ਬੱਝੇ ਹੋਏ ਝਾੜੂਆਂ ਦਾ,
ਤੀਲਾ-ਤੀਲਾ ਖੋਲ ਦਏ |
ਉਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਏ ਜੋ,
ਵੀ ਕਾਦਰ ਬੋਲ ਦਏ |
ਮੈਂ ਨਈ ਏਦਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋਣਾ,
ਖੁਦ ਚੋਂ ਖੁਦ ਨੂੰ ਘਟਾਵਾਂਗਾ |
ਮੱਥਾ ਥੋੜਿਆਂ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ,
ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਟੀਏ ਮੈਂ ਲਾਵਾਂਗਾ
ਦੁੱਖਭੰਜਨ ਸਜਦੇ ਸੌ-ਸੌ ਕਰਨੇ,
ਨੇਂ ਪਿੰਡ ਆਪਣੇ ਨੂੰ ਆ ਕੇ |
ਪਰਤ ਜਾਣਾ ਏ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਇੱਕ,
ਦਿਲ ਨੂੰ ਬੈਠ ਜਾਨਾਂ ਸਮਝਾ ਕੇ |
ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਦੀ ਰੋਟੀ ਚੇਤੇ ਕੀਤੀ ਮੈਂ,
ਮੈਂ ਅੱਜ ਪਰਦੇਸੀਂ ਰੋਟੀ ਖਾ ਕੇ |
ਕੁਝ ਪਲ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਦੀ,
ਮਿੱਟੜੀ ਨਾਲ ਬਿਤਾਵਾਂਗਾ |
ਮੱਥਾ ਥੋੜਿਆਂ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ,
ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਟੀਏ ਮੈਂ ਲਾਵਾਂਗਾ |
