ਦੇਸੀ ਘਿਉ

ਦੇਸੀ ਘਿਉ ਨਾਲ ਲਾ ਬੈਠਾ ਹਾਂ,
ਹੁਣ ਅੱਗਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਲਗਦਾ ਏ |
ਇੱਕ ਸਰਨਾਟਾ ਪੀੜ ਟੀਸ ਦਾ,
ਦਿਲ ਦੇ ਬੂਹਿਓਂ ਲੰਘਦਾ ਏ |
ਦੇਸੀ ਘਿਉ ਨਾਲ ਲਾ ਬੈਠਾ ਹਾਂ,
ਹੁਣ ਅੱਗਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਲਗਦਾ ਏ |

ਖੈਰ ਮੰਗਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇਂ ਸੱਜਣ ਦੀ,
ਖੈਰ ਹੋਵੇ ਮੈਂ ਹੱਜ ਜਾ ਆਵਾਂ |
ਪੱਕੜੀ ਕੌਲ ਕਰਾਰਾਂ ਦੀ ਓ,
ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਕਿਸੇ ਪੱਜ ਜਾ ਆਵਾਂ |
ਦਿਨ ਚੜੇ ਉਹ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਵੇ,
ਮਨ ਦੀਦ ਵੀ ਉਸਦੀ ਮੰਗਦਾ ਏ |
ਦੇਸੀ ਘਿਉ ਨਾਲ ਲਾ ਬੈਠਾ ਹਾਂ,
ਹੁਣ ਅੱਗਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਲਗਦਾ ਏ |

ਦਿਲ ਆਪਣੇਂ ਦੇ ਆਲੇ ਅੰਦਰ,
ਚਿਰਾਗ ਬਾਲਿਆ ਤੇਰੇ ਨਾਂ ਦਾ |
ਹਿਜਰ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆ ਵੱਢ-ਵੱਢ ਖਾਵੇ,
ਹੁਲਾਰਾ ਚਾਹੀਦਾ ਤੇਰੀ ਹਾਂ ਦਾ |
ਤੈਨੂੰ ਪਾਉਣ ਦੀ ਆਸ ਦਾ ਕੋਇਲਾ,
ਲਟ-ਲਟ ਕਰਕੇ ਮਘਦਾ ਏ |
ਦੇਸੀ ਘਿਉ ਨਾਲ ਲਾ ਬੈਠਾ ਹਾਂ,
ਹੁਣ ਅੱਗਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਲਗਦਾ ਏ |

ਮੈਂ ਜਖਮ ਦੀ ਕੁੱਟੀ ਚੂਰੀ,
ਕਾਂ ਪੀੜਾਂ ਦਾ ਖਾਵੇ ਕਿਉਂ ਨਾ |
ਅੰਤਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਮੇਰੇ ਲੇਖੀਂ ਦਿਲ ਅੱਗ,
ਦਰਿਆ ਗੋਤਾ ਲਾਵੇ ਕਿਉਂ ਨਾ |
ਤੇਰਾ ਇੱਕ ਸਕੂਨ ਨੀ ਕਾਹਤੋਂ,
ਆਉਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਠੱਗਦਾ ਏ |
ਦੇਸੀ ਘਿਉ ਨਾਲ ਲਾ ਬੈਠਾ ਹਾਂ,
ਹੁਣ ਅੱਗਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਲਗਦਾ ਏ |

ਹੈ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਜੀਰ ਪਿਆਰ ਦੀ,
ਗਲ ਵਿੱਚ ਹਿਰਸ ਦਾ ਫੰਦਾ ਏ |
ਰੋਣੇਂ,ਟੀਸਾਂ,ਦਗੇ ਇਸ਼ਕ ਵਿੱਚ,
ਮੌਲਾ ਦੱਸ ਏ ਕੈਸਾ ਗੋਰਖ ਧੰਦਾ ਏ |
ਸਦਾ ਹੀ ਬਣਿਆ ਦੱਸ ਦੁੱਖਭੰਜਨਾ,
ਮਾਹੌਲ ਕਿਉਂ ਰਹਿੰਦਾ ਜੰਗ ਦਾ ਏ |
ਦੇਸੀ ਘਿਉ ਨਾਲ ਲਾ ਬੈਠਾ ਹਾਂ,
ਹੁਣ ਅੱਗਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਲਗਦਾ ਏ |