ਦੁੱਖਭੰਜਨ ਸਿੰਘ ਰੰਧਾਵਾ
0351920036369
ਤੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ ਰੱਬਾ
ਉਹਨੂੰ ਤੱਤੀ ਵਾ ਨਾ ਲੱਗੇ |
ਤੇਰੇ ਤਰਲੇ ਮੈਂ ਕੀਤੇ ਤੇ,
ਕੱਢੇ ਹਾੜੇ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ |
ਤੂੰ ਮੰਨੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਮੇਰੀ,
ਤੇਰੀ ਕੇਹੀ ਏ ਖੁਦਾਈ |
ਉਹਦਾ ਦੁੱਖ ਵੇਖਣ ਤੋ ਪਹਿਲਾਂ,
ਮੈਨੂੰ ਮੌਤ ਕਿਉਂ ਨਾ ਆਈ |
ਜਿੰਦ ਡੱਕੇ-ਡੋਲੇ ਖਾਵੇ,
ਤੇ ਭਾਰੇ ਲਗਦੇ ਨੇ ਸਾਹ |
ਮੈਨੂੰ ਫਾਹੇ ਲਾ ਦੇ ਮੌਲਾ,
ਮੇਰੀ ਚੱਲਦੀ ਨਹੀਂ ਵਾਹ |
ਮੇਰੀ ਮਲੂਕੜੀ ਜਈ ਰੂਹ ਰਹੇ,
ਉਹਦੀ ਦੀਦ ਦੀ ਤਿਹਾਈ |
ਉਹਦਾ ਦੁੱਖ ਵੇਖਣ ਤੋ ਪਹਿਲਾਂ,
ਮੈਨੂੰ ਮੌਤ ਕਿਉਂ ਨਾ ਆਈ
ਕੱਚੇ ਘੜੇ ਵਾਂਗੂ ਕਾਹਤੋਂ,
ਮੈਂ ਖੁਰਨ ਲੱਗਾ ਹਾਂ |
ਮੈਂ ਗਮਾਂ ਦੀ ਸਲੇਟ ਉੱਤੇ,
ਭੁਰਨ ਲੱਗਾ ਹਾਂ |
ਜਾਨਲੇਵਾ ਜਿਹੜੀ ਹੁੰਦੀ,
ਮਾਰ ਦੇਂਦੀ ਏ ਦਵਾਈ |
ਉਹਦਾ ਦੁੱਖ ਵੇਖਣ ਤੋ ਪਹਿਲਾਂ,
ਮੈਨੂੰ ਮੌਤ ਕਿਉਂ ਨਾ ਆਈ |
ਮੈਂ ਕਿੱਲੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਕਣੇਂ ਪਈ,
ਲੀਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ |
ਮੈਂ ਭੁੱਬੀਂ ਹੋ-ਹੋ ਰੋਇਆ,
ਨੀਰੋ-ਨੀਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ |
ਮਿਲੀ ਉਹ ਜਦੋਂ ਦੀ,
ਬਚਿਆ ਹੋਣੋਂ ਸੁ਼ਦਾਈ |
ਉਹਦਾ ਦੁੱਖ ਵੇਖਣ ਤੋ ਪਹਿਲਾਂ,
ਮੈਨੂੰ ਮੌਤ ਕਿਉਂ ਨਾ ਆਈ |
ਸਾਹਾਂ ਦੇ ਸਿੱਟਿਆਂ ਨੇਂ,
ਨਾਂਹ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਪੱਕਣੋਂ |
ਕਿਸੇ ਮੋਈਆਂ ਖਵਾਹਿਸ਼ਾਂ,
ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਚੱਕਣੋਂ |
ਉਹਦੇ ਦੇ ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੇ,
ਮੇਰੀ ਵੇਖ ਪਕਿਆਈ |
ਉਹਦਾ ਦੁੱਖ ਵੇਖਣ ਤੋ ਪਹਿਲਾਂ,
ਮੈਨੂੰ ਮੌਤ ਕਿਉਂ ਨਾ ਆਈ |
ਮੈਂ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਲਿਬਾਜ਼ ਵਿੱਚ,
ਹਾਂ ਪੀੜਾਂ ਦਾ ਪੂਰ |
ਹੌਕਾ ਕਾਲਜੇ ਚ ਮੱਚੇ,
ਤੇ ਮੈਂ ਸੱਜਣਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ |
ਅੱਜ ਗੀਤ ਧਾਹਾਂ ਮਾਰੇ,
ਤੇ ਨਾਲ ਰੋਵੇਗੀ ਰੁਬਾਈ |
ਉਹਦਾ ਦੁੱਖ ਵੇਖਣ ਤੋ ਪਹਿਲਾਂ,
ਮੈਨੂੰ ਮੌਤ ਕਿਉਂ ਨਾ ਆਈ |
ਉਹਦੇ ਲਈ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤਾਰੀ,
ਲਾ ਕੇ ਮੈਂ ਲੱਭ ਲੈਣੇਂ ਮੋਤੀ |
ਮੈਨੂੰ ਹੋਣੀਏਂ ਤੂੰ ਲੱਭ ਲੈ,
ਅੱਜ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਖਲੋਤੀ |
ਦੁੱਖਭੰਜਨ ਨੇਂ ਅੱਜ ਸਾਹੀਂ,
ਅੱਗ ਕਿਉਂ ਜਮਾਈ |
ਉਹਦਾ ਦੁੱਖ ਵੇਖਣ ਤੋ ਪਹਿਲਾਂ,
ਮੈਨੂੰ ਮੌਤ ਕਿਉਂ ਨਾ ਆਈ |
