ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਵੀ,
ਡਰਿਆਂ ਵੈਰੀ ਦੀ ਸੁਣ ਲਲਕਾਰ ਬਾਬਾ।
ਸਾਧ ਦੱਸ ਕੇ ਚੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੜਿਆ,
ਬਣ ਚੌਧਰੀ ਸਿਪਾ ਸਲਾਰ ਬਾਬਾ।
ਡੁੱਬੀ ਤਾਂ ਹੀ ਜੇ ਨਾ ਸਾਹ ਆਇਆ,
ਬਹਿ ਗਿਆ ਕਰਕੇ ਝੱਗਾ ਭਰਾੜ ਬਾਬਾ।
ਹੱਥੀਂ ਡੋਬ ਗਿਆ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ,
ਡਿੱਗਿਆ ਆਪ ਵਿੱਚ ਕੰਡਿਆਲ਼ੀ ਵਾੜ ਬਾਬਾ।
ਬਿਨ ਵਜ੍ਹਾਹ ਫੋਕਾ ਬੜ੍ਹਕਿਆ ਕਿਉਂ,
ਪੱਲੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੇ ਤਮਾਮ ਬਾਬਾ।
ਜਿਹੜੇ ਵੜ ਗਏ ਸਿਆਸਤ ਵਿੱਚ ਕੇਰਾਂ,
ਸਭ ਨੰਗੇ ਐ ਵਿੱਚ ਹਮਾਮ ਬਾਬਾ।
ਰੋੜ ਜਾਂਦੇ ਐ ਖਾ ਮੋਤੀਆਂ ਨੂੰ,
ਕਿਹੜੇ ਬਾਗ ਦੀ ਤੂੰ ਮੂਲੀ ਦੱਸ ਬਾਬਾ।
ਤਲ਼ਾਈਆਂ ਲੇਫ਼ ਨਾ ਆਉਂਦੇ ਕੰਮ ਉਦੋਂ,
ਪੈਂਦਾ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਜਦ ਘੜਮੱਸ ਬਾਬਾ।
……………..
ਬਰਾੜ-ਭਗਤਾ ਭਾਈ ਕਾ
604-751-1113
