ਰਜਨੀ ਵਾਲੀਆ ਕਪੂਰਥਲਾ
ਕੁਛ ਰਿਸ਼ਤੇ ਐਸੇ ਹੈਂ,
ਜਿਨਹੇਂ ਦਿਲ ਸੇ ਨਿਭਾਤੀ ਹੂੰ।
ਵੋ ਮਰਤੇ ਹੈਂ ਮੁਝਪੇ,
ਮੈਂ ਭੀ ਮਰਨੇ ਤੱਕ ਜਾਤੀ ਹੂੰ।
ਹਰ ਰਿਸ਼ਤਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੇਂ,
ਨਈਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਲਾਤਾ ਹੈ।
ਜੋ ਧੈਰਯ ਸੇ ਚਲੇ,
ਵੋ ਸਭ ਕੁਛ ਪਾਤਾ ਹੈ।
ਕੁਛ ਰਿਸ਼ਤੇ ਹੋਤੇ ਹੈਂ,
ਮਹਿਕਤੇ ਫੂਲੋਂ ਕੀ ਤਰਹ।
ਮੁਹੱਬਤ ਸੇ ਭਰੇ,
ਸਾਵਨ ਕੇ ਜੂਲੋਂ ਕੀ ਤਰਹ।
ਇਕ ਦੋਸਤ ਕਾ ਰਿਸ਼ਤਾ,
ਜੋ ਸਾਥ ਨਿਬਾਤਾ ਹੈ।
ਅਗਰ ਖਾਯਾਲਾਤ ਮਿਲ ਜਾਏਂ,
ਵੋ ਬੜੀ ਦੂਰ ਲੇ ਜਾਤਾ ਹੈ।
ਇਕ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੋਤਾ ਹੈ,
ਸ਼ਮਾ ਕਾ ਪਰਵਾਨੇ ਸੇ।
ਜੈਸੇ ਹੋਤਾ ਹੈ ਯਾਰੋ
ਦੀਵਾਨੀ ਕਾ ਦੀਵਾਨੇਂ ਸੇ।
ਕਹੀਂ ਜਗਾ ਬਨਾਨੇ ਕੋ,
ਕਹੀਂ ਰੁਕਨਾ ਪੜਤਾ ਹੈ।
ਫਲਦਾਰ ਜੋ ਹੋਤਾ ਹੈ,
ਉਸੇ ਜੁਕਨਾ ਪੜਤਾ ਹੈ।
ਜੋ ਮਰਿਯਾਦਾ ਮੇਂ ਰਹਤਾ ਹੈ,
ਔਰ ਖੁਦ ਕੋ ਖਾਕ ਕਰਤਾ ਹੈ।
ਖੁਦਾ ਉਸੇ ਜੰਨਤ ਦੇਤਾ ਹੈ,
ਔਰ ਉਸੇ ਪਾਕ ਕਰਤਾ ਹੈ।
ਮੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਦੋਸਤੋ,
ਉਨ ਸਿਤਾਰੋਂ ਜੈਸੀ ਹੈ।
ਨਦੀ ਬੀਚ ਮੇਂ ਬਹਤੀ ਹੈ,
ਦੋ ਕਿਨਾਰੋਂ ਜੈਸੀ ਹੈ।
ਜੋ ਤਰਾਸ਼ ਦੇਤੇ ਹੈਂ,
ਉਨ ਔਜ਼ਾਰੋਂ ਜੈਸੀ ਹੈ।
ਰਜਨੀ ਕੇ ਲਿਏ ਤੋ ਵੋ,
ਹਸੀਂ ਖੁਦਾ ਕੇ ਵੋ ਨਜਾਰੋਂ ਜੈਸੀ ਹੈ।