ਰਜਨੀ ਵਾਲੀਆ, ਕਪੂਰਥਲਾ
ਵੱਖਰੀ ਰੱਖ ਜਮਾਨੇ ਨਾਲੋਂ,
ਤੂੰ ਆਪਣੀਂ ਜਿੰਦੇ ਟੌਹਰ |
ਓਦਾਂ ਦੀ ਹੀ ਹੋ ਜਾਇਆ ਕਰ,
ਜਿੱਦਾਂ ਦਾ ਚੱਲੇ ਦੌਰ |
ਪੈਸੇ ਨਾਲੋਂ ਬੇਸ਼ਕੀਮਤੀ ਮੇਰਾ,
ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਇਹ ਖਜਾਨਾ |
ਇਸ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਖੋਹ ਨਹੀਂ,
ਸਕਦਾ ਲੱਖ ਲਗਾ ਲਏ ਜੋਰ |
ਕੁਝ ਸ਼ਬਦ ਜ਼ਹਿਨ ਵਿੱਚ ਘਰ,
ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਤੇ ਬੈਠਣ ਡੇਰਾ ਲਾ ਕੇ |
ਕੁਝ ਪਲਕ ਝਪਕਦਿਆਂ ਭੁੱਲਣੇਂ,
ਪੈਂਦੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਫੌਰੀ ਤੌਰ |
ਬੇਇਲਮੇਂ ਦਾ ਅੰਦਰ ਕਾਲਾ ਹੁੰਦਾ,
ਤੇ ਹੁੰਦੀ ਝੂਠੀ ਹੀ ਫੂੰ-ਫੂੰ |
ਨਾ ਬਰਕਤ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਖਾਵੇ,
ਜੋ ਹੋਵਣ ਦਿਲ ਦੇ ਚੋਰ |
ਖੰਭ ਬੇਸ਼ਕੀਮਤੀ ਹੋਵਣ ਮੋਰਾਂ ਦੇ,
ਜੋ ਕਲਗੀ ਕਿ੍ਸ਼ਨ ਮੁਰਾਰੀ ਦੀ |
ਫੱਬਦੇ ਕਿੰਨੇਂ ਬਰਸਾਤਾਂ ਵਿੱਚ,
ਬਾਗੀਂ ਪੈਲਾਂ ਪਾਉਂਦੇ ਮੋਰ |
ਓਸ ਮਾਲਕ ਦੀ ਲੀਲਾ ਅੱਗੇ,
ਕਦੇ ਵੀ ਡੰਡਾ ਡਾਈਏ ਨਾ |
ਜਦੋਂ ਦਿਖਾਵਣ ਤੇ ਆਵੇ ਤਾਂ,
ਦਿਖਾ ਕੇ ਛੱਡਦਾ ਏ ਜੌਹਰ |
ਜਿਸ ਨੇਂ ਤੈਨੂੰ ਇਲਮ ਬਖਸਿ਼ਆ,
ਉਸ ਤੇ ਨਾ ਇਲਮ ਅਜ਼ਮਾਵੀਂ |
ਗੂੰਗੇ ਥੀਂ ਉਹ ਬੋਲਣ ਲਾ ਦਏ,
ਚਾਤਰ ਦੇ ਫੇਰ ਦਾ ਈ ਤੌਰ |
ਰਜਨੀ ਤੈਥੋਂ ਝੂਠ ਦੇ ਉੱਤੇ ,
ਪਹਿਰਾ ਤਾਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਨਹੀਂ |
ਚੁੱਪ ਚਪੀਤੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੰਮ,
ਨੀ ਅੜੀਏ ਕਰੀਦੇ ਨਹੀ ਵਿੱਚ ਸੋ਼ਰ |
