ਚਾਰ ਸਾਹ

ਦੁੱਖਭੰਜਨ ਰੰਧਾਵਾ
0351920036369

ਰੁੱਗ ਭਰ ਕੇ ਨਾ ਰੱਖ,
ਦੇ ਕੇ ਚਾਰ ਸਾਹ ਨੀਂ,
ਛੱਡਕੇ ਨਾ ਜਾ ਨੀਂ,
ਛੱਡਕੇ ਨਾ ਜਾ ਨੀਂ |
ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਮੱਕਾ ਏਂ,
ਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਖੁਦਾ ਨੀਂ,
ਛੱਡਕੇ ਨਾ ਜਾ ਨੀਂ,
ਛੱਡਕੇ ਨਾ ਜਾ ਨੀਂ |

ਸੱਧਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਦੀ ,
ਟਾਹਣੀਂ-ਟਾਹਣੀਂ ਟੁੱਟ ਗਈ |
ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਸਾਹਾਂ ਦੀ
ਡੋਰ ਰੱਬਾ ਛੁੱਟ ਗਈ |
ਰੁਲੇ ਪਏ ਆਂ ਆਪਾਂ,
ਹੁਣ ਰੁਲੇ ਨਾ ਰੁਲਾ |
ਛੱਡਕੇ ਨਾ ਜਾ ਨੀਂ,
ਛੱਡਕੇ ਨਾ ਜਾ ਨੀਂ |

ਮੈਂ ਦੇਣੀਂ ਏ ਸਜ਼ਾ ਹੁਣ ,
ਖੁਦ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਨੀਂ |
ਹੋਇਆ ਕਿਹੜੀ ਗੱਲੋਂ ,
ਏ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਕਸੂਰ ਨੀਂ |
ਹੁੰਦਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ,
ਮੈਥੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਭਲਾ |
ਛੱਡਕੇ ਨਾ ਜਾ ਨੀਂ,
ਛੱਡਕੇ ਨਾ ਜਾ ਨੀਂ |

ਕਰ ਲਈ ਸਜ਼ਾ ਚਾਲੂ ,
ਅੱਜ ਤੋਂ ਨਈਂ ਦੱਸਣਾਂ |
ਹੌਕਿਆਂ ਚ ਸਾਹ ਲੈਣੇ,
ਰੋਣਾ ਏ ਨਈਂ ਹੱਸਣਾਂ |
ਖੁਦ ਨੂੰ ਮੈਂ ਲੈਣਾ ਏ,
ਅੱਗ ਚ ਚਿਣਾ |
ਛੱਡਕੇ ਨਾ ਜਾ ਨੀਂ,
ਛੱਡਕੇ ਨਾ ਜਾ ਨੀਂ |

ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ,
ਕਹਿਰ ਮੈਂ ਕਮਾਇਆ ਏ |
ਕਿਉਂ ਏਸ ਕਮਜ਼ਾਤ ਨੇਂ ,
ਦਿਲ ਤੇਰਾ ਦੁਖਾਇਆ ਏ |
ਅੱਗੋਂ ਸਰ ਕਰਨਾ ਏ,
ਮੈਂ ਅੱਗ ਦਾ ਪੜਾਅ |
ਛੱਡਕੇ ਨਾ ਜਾ ਨੀਂ,
ਛੱਡਕੇ ਨਾ ਜਾ ਨੀਂ |

ਰੱਬ ਕਰੇ ਲੱਗੇ ਤੈਨੂੰ,
ਏ ਇੱਕ ਮਜ਼ਾਕ ਨੀ |
ਓਧਰ ਮੇਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ,
ਮੌਤ ਨਾਲ ਸਾਕ ਨੀਂ |
ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਤਾਰਾ,
ਮੈਂ ਬਣ ਜਾਣੈਂ ਛਾ |
ਛੱਡਕੇ ਨਾ ਜਾ ਖਨੀਂ,
ਛੱਡਕੇ ਨਾ ਜਾ ਨੀਂ |

ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਰੋਵੀਂ ਨਾ,
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਜਾਣਾ ਜੱਗ ਤੋਂ |
ਹੋਣਾਂ ਅੱਗੀਂ ਇਸ਼ਨਾਨ,
ਡਰ ਲਗਦਾ ਨਈਂ ਅੱਗ ਤੋਂ |
ਤੈਨੂੰ ਕਰਦਾ ਰਵਾਂਗਾ,
ਸਦਾ ਮੈਂ ਸਜਦੇ ਅਦਾ |
ਛੱਡਕੇ ਨਾ ਜਾ ਨੀਂ,
ਛੱਡਕੇ ਨਾ ਜਾ ਨੀਂ |

ਇੱਕੋ ਭਾਰਾ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਾ,
ਕਿਉਂ ਦੀਦ ਤੇਰੀ ਹੋਈ ਨਾ |
ਮਰਨਾ ਅਟੱਲ ਹੁੰਦੈ ਪਰ,
ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਕੋਈ ਨਾ |
ਤੈਥੋਂ ਵੀ ਨਈ ਵੇਖ,
ਹੋਣੀ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਸਵਾਹ |
ਛੱਡਕੇ ਨਾ ਜਾ ਨੀਂ,
ਛੱਡਕੇ ਨਾ ਜਾ ਨੀਂ |

ਫੇਰ ਨਾ ਤੂੰ ਆਖੀਂ ਤੈਨੂੰ,
ਦੱਸ ਕੇ ਨਈਂ ਚਲਿਆ |
ਦੁੱਖਭੰਜਨ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਨੂੰ,
ਕਿਸ਼ਤਾਂ ਨੇ ਲੱਲਿਆ |
ਆਖਰੀ ਸਲਾਮ ਜਾਣੀਂ,
ਹੋਣ ਨੂੰ ਬਣੇ ਸੀ ਫਨਾਂਹ |
ਛੱਡਕੇ ਨਾ ਜਾ ਨੀਂ,
ਛੱਡਕੇ ਨਾ ਜਾ ਨੀਂ |